Dier

In een fietsmandje voor de biologische winkel in mijn straat zit een hond. Een harig beestje dat lijkt op Lassie, de heldhaftige viervoeter van tv, maar dan kleiner. Een stukje verderop ligt een dikke, rode poes te slapen op een muurtje in de herfstzon.

Amsterdam is een stad vol met mensen. Van kleurloze ballen met identiek uitziende vrinden tot suïcidale toeristen die zich voor elk vervoersmiddel met wielen gooien. Er zijn dertig plus moeders, die nog net op tijd kinderen hebben gekregen en zich gehaast, met kroost en bakfiets, een weg door de stad en het leven banen en hier en daar zie je zelfs een bekende Nederlander, verstopt achter een zonnebril, gehuld in regenjas en lurkend aan een dampende cappuccino of een straffe mojito.

Maar, en dát hebben veel mensen niet door, in Amsterdam zijn ook gigantisch veel dieren te vinden. En dan bedoel ik niet in het vriesvak of in Artis, maar op straat, in horecagelegenheden en in woonhuizen. Zo worden mijn vriend en ik het hele jaar door geteisterd door muggen en muizen. Soms zijn de knaagdieren er, soms de bloedzuigers, en als we geluk hebben, zijn ze er allebei.

Duif.

Op straat springen vooral de vogels in het oog. Duiven bijvoorbeeld. Je ziet ze op elke straathoek met hun geniepige kraaloogjes en hun nerveuze op en neer gemarcheer. Sinds ik een keer een duif een Chicken McNugget zag oppeuzelen, heb ik een hekel aan deze dieren.

Nee, geef mij dan maar eenden en meerkoeten. Ik vind het altijd heerlijk wanneer die hartje zomer naar je toe komen als je aan de gracht zit met je lief. Jij bent lekker aan het eten en zij willen dat ook. Deze week zaten mijn vriend en ik voor het sporten wederom aan een gracht met een bakje eten. Het was acht uur ’s avonds, donker en koud. Af en toe kwamen er wat roeiers voorbij. En ik bedacht me dat ik iets miste. De enige hongerige blik die ik zag, was die van mezelf in de reflectie van het water. Er was geen eend of meerkoet te bekennen.

Hoewel het erop lijkt dat ik dieren niet zo’n warm hart toe draag, is dat absoluut niet het geval. Alleen ben ik erachter gekomen dat er in de hoofdstad niet zoveel sympathieke beestjes te vinden zijn. En daarom wil ik, wanneer mijn lover en ik samen gaan wonen, zo snel mogelijk twee lieve poezen en een kikker, met een lange tong. Leuk voor ons en een koekje van eigen deeg voor de muizen en de muggen.

Kikker.



One Comment

  1. KimNo Gravatar wrote:

    Wat een chagrijnige duiven hebben ze in Amsterdam. Doe mij maar de Brabantse :-)