Freakshow

Overal om me heen staan mafkezen. Lange mafkezen, dikke mafkezen, mafkezen die te vaak onder de zonnebank liggen, mafkezen met raar haar, rondborstige mafkezen, puberende mafkezen, overduidelijk getraumatiseerde mafkezen en zelfs knappe mafkezen met een lekker luchtje op en onnatuurlijk witte tanden. Het is januari 2008 en ik sta in de rij voor een auditie van de Britse Big Brother in Dublin, Ierland, en ik vraag me serieus af wat ik hier in godsnaam sta te doen.

Ik beken: ik vind Big Brother leuk. Eigenlijk al voordat het op tv te zien was, fascineerde het concept me. Ik kan me nog herinneren dat elke serieuze krant in binnen- en buitenland artikelen publiceerde over dit ‘wanstaltige idee’. De mensen die het maakten waren niet goed bij hun hoofd en de deelnemers waren aandachtsgeile nitwits die hun eigen (geestelijke) gezondheid vrijwillig opofferden om de portemonnee van John de Mol te spekken en de voyeuristische honger van de (Nederlandse) tv-kijker te stillen.

Hoe dan ook. Mijn huisgenoten en ik waren destijds trouwe, haast geobsedeerde kijkers van het eerste en tweede seizoen van Big Brother en we haakten, net als de rest van Nederland, af toen we ons na honderden uren tv-kijken realiseerden dat er toch echt niks interessants gebeurde in dat huis (afgezien dan van de eerste wip van Sabine en Bart onder een smoezelig dekentje en de ontdekking dat Kelly vroeger een man bleek te zijn namens Ferry). De liefde was voorbij. Totdat ik in 2007 op Youtube een filmpje tegenkwam van Big Brother UK.

Tracy, deelnemer Big Brother UK 2007.

Big Brother UK is een freakshow om je vingers bij af te likken. Bloedgeile kerels met veel tattoos en heerlijke lijven, grappige homofielen, zure nichten, vrouwen met benen en boezems die elke heteroman naar adem doen snakken, snobistische oma’s uit de Engelse upperclass, buitenlanders die nauwelijks Engels spreken, Ravers met roze haar en gulle lach en vooral veel roddel en achterklap. En op de een of andere manier dacht ik dus dat ik daar goed tussen zou passen die januari in 2008 toen ik kaartjes bestelde voor een retourvlucht Dublin.

De auditie van Big Brother UK is serious business. Je neemt het in allerlei spelletjes op tegen je concurrenten en alleen met sterke verhalen, een grote mond en meedogenloosheid (“Ik nomineer jou om de auditie te verlaten omdat je een saaie muts bent”) schop je het tot de laatste ronde. Ik kan het weten, want ik heb het hele traject overleefd. Als je door bent word je naar een ruimte gebracht met alle andere ‘leuke mensen’, met wie je niet mag praten, en vul je een vragenlijst van veertig pagina’s in waarin vooral wordt gevraagd naar angsten, stoornissen, genante momenten en bedverhalen. Daarnaast moet je de contactinformatie geven van iedereen die in je leven een rol speelt (vriend én vijand), zet je een handtekening onder het lijvige document en verklaar je dat ze alles tegen je mogen gebruiken. Een dag later mag je nog een keer komen voor een gesprek met de producers.

De dag na de auditie werd ik wakker in een Iers bed en besloot ik mijn ziel toch maar niet te verkopen aan de duivel. Ook niet toen ik weken later nog een mail kreeg van iemand van Channel 4 of ik misschien toch nog mee wilde doen aan de volgende ronde. Nee dus.

Het is eind februari 2011 en Big Brother UK bestaat niet meer. In Nederland komt sinds een week Secret Story op de buis (Big Brother met geheimen). En je raadt het vast al, ik ben weer hooked. Ik ken zelfs een van de deelnemers, Servio, en diens geheim. Ik hoop van harte dat hij het programma wint. Niet alleen omdat het een aardige vent is, maar ook omdat hij het lef had om mee te doen. Ik ben echter blij dat ik niet in zijn schoenen (lees: naaldhakken) sta en wens hem, vanaf de bank, veel succes.

Secret Story logo.

Extra speciaal bonusmateriaal:

Wil je me zien wachten in de rij tijdens de Big Brother UK auditie met een enorme mafkees? Kijk dan hieronder vanaf 2.22 minuten.



3 reacties

  1. MarloesNo Gravatar wrote:

    Leuk omschreven! Ik kan me dit avontuur nog levendig voor de geest halen, aangezien je in mijn Ierse bed wakker werd! :-)

  2. NathalieNo Gravatar wrote:

    Dit is een nieuw verhaal voor me, maar ik like het enorm :D
    Bedankt voor de tip van een nieuw pareltje in de pulp tv, ga ik van de week zeker checken.
    Ik weet nog goed hoe een zeker iemand altijd ‘TV ROTS YOUR BRAIN’ aan het roepen was, maar dat is hij vast en zeker zelf vergeten :P

  3. KimNo Gravatar wrote:

    Zo kom je nog eens wat te weten over je favoriete collega :-)

    x