Gelikt

Ik zie er niet uit. Ik heb een ontstoken ooglid, op mijn neus balanceert een met secondelijm geplakt ziekenfonds brilletje uit het jaar 2002 en mijn haar en mijn baard behoeven een knip slash scheerbeurt vanjewelste. Verder gaat alles goed.

Het is me vandaag namelijk gelukt om helemaal tot tien te tellen. Dus niet tot drie of vier, om vervolgens heel boos te worden over dit of dat of deze of gene. Maar tot tien. Daarna heb ik mijn principes aan de kant gezet, rustig een Raboreader gepakt, ben ik naar Rabobank.nl gesurft en heb netjes 77 eurocent overgemaakt aan Trans Link Systems BV in Apeldoorn, het bedrijf achter de OV-chipkaart.

Ik maak me hartstochtelijk graag boos, over klein en groot onrecht, en dat is niet goed voor mijn hart. Zo was ik in eerste instantie van plan om Trans Link Systems BV in Apeldoorn, het bedrijf achter de OV-chipkaart, op te bellen en ze te voorzien van mijn ongezouten mening over onder meer het versturen van twee haast identieke brieven op dezelfde dag, waarin ze mij vriendelijk doch dringend verzochten 77 eurocent over te maken op hun rekening. Twee brieven. Van, wat zal het zijn, 50 eurocent portokosten per schrijven? Vervolgens wilde ik de teleurgestelde en verongelijkte klant gaan uithangen, als terzijde vermelden dat Trans Link Systems BV in Apeldoorn, het bedrijf achter de OV-chipkaart, naar mijn idee een twijfelachtig product aanbiedt, en claimen dat zij mij geld verschuldigd zijn en niet andersom en dat ik daar best twee haast identieke brieven over wil schrijven op dezelfde dag. Ik telde echter tot tien.

Ontstoken ooglid.

Boos worden gaat mij redelijk makkelijk af. Afgelopen zaterdag nog heb ik een halve dag af zitten geven op al die idioten die urenlang in de rij stonden voor de allereerste officiële Applestore van Nederland. De rij begon op het Leidseplein en eindigde ter hoogte van de hoofdingang van het Vondelpark. Bij binnenkomst werden de Applejunks toegejuicht door hun laaiend enthousiaste, klappende dealers aka de winkelbedienden en werden ze aan de tand gevoeld door massa’s journalisten van elk denkbaar medium. Daarna kregen ze een gratis t-shirt (woohoooo) en konden ze zich vergapen aan al die iPads, iPods, MacBooks en iPhones die je ook bij de Dixons kan kopen en waar half het land toch al mee rondzeult.

Wat bezielt iemand om uren in de rij te gaan staan om een winkel, want dat is het mensen, binnen te mogen? Doe iets met je leven of doe op zijn minst iets met je weekend. Bezoek een aangrijpende expositie, zoals die in het Stadsarchief Amsterdam over gedeporteerde en vermoorde Joodse, Roma en Sinti kinderen tijdens de Tweede Wereldoorlog, of ga lekker wandelen met je lief door de stad en loop dan even lekker langs het Leidseplein om mensen na te wijzen en uit te lachen die voor de Applestore in de rij staan te wachten.

Ik heb overigens niks tegen Apple hoor. Ik heb vandaag mijn telefoonabonnement verlengd en krijg er zelfs een iPhone 4 bij. Jeeeej. Als een kind zo blij. Ik kan haast niet wachten. Zie ik er meteen een stuk hipper en gelikter uit, zelfs met ontstoken ooglid en slechtzittende coupe. Waar ik wel problemen mee heb is mijn telefoonaanbieder, die het op slinkse wijze en met inzet van gladde praatjes weer is gelukt om mij twee jaar te binden aan zijn weinig klantvriendelijke bedrijf. Daar wil ik overigens best nog wel een boekje over opendoen…een, twee, drie, vier…



2 reacties

  1. MarloesNo Gravatar wrote:

    Zeer, zeer, zeer herkenbaar. Die OV chipkaart weet mij bijna dagelijks over de zeik te krijgen. Ben dat ding echt spuugzat! Een, twee, drie… Vier… ;-)

  2. Jean KoningNo Gravatar wrote:

    … en toch… met ontstoken ooglid, slecht kapsel, baard, mislukte anger-management, ov-chipkaart… leuke man, die Marco Hohl…