Luchtkus

Mijn lief staat buiten te wachten in de stromende regen terwijl ik op een iets te langzaam tempo een verjaardagscadeau voor een 8-jarige aan het uitzoeken ben.

Het is onverwacht druk in kinderboekenwinkel Helden en Boeven in verband met de presentatie van een nieuw boek. Copycat heet het en het heeft een schreeuwerige cover. Verspreid over de twee verdiepingen van de zaak staan en zitten volwassen mannen en vrouwen met bordjes taart en bekertjes limonade te kletsen met elkaar. Familie en vrienden van de auteurs.

Wanneer ik met een boek in de hand een kleine houten trap afloop richting kassa, spot ik mijn vriend, die door de etalage naar binnen staat te gluren. Hij is kletsnat. Ik blaas hem een luchtkus toe en zie dat een paar mensen vertederd naar me kijken. Ze draaien zich om om te zien voor wie het romantische gebaar is bestemd, maar zien voor het raam enkel een verregende, bebaarde man staan. Ze kijken mij weer aan, verward, en draaien zich voor de tweede keer om richting winkelruit, waar Sebas nog steeds geduldig staat te wachten.

Ik reken mijn boek af bij de kassa en hoop dat het kwartje gaat vallen. Buiten geef ik mijn lief nog een echte zoen. Een echte, natte zoen. En of dát nou komt door het weer of door de omstandigheden, mag je zelf bedenken.

Zoenende heren.



Reacties zijn gesloten.