Nieuwjaarsonzekerheid

Nieuwjaarsonzekerheid. Daar had mijn vriend een beetje last van. Dat vertelde hij mij op de eerste dag van het nieuwe jaar tijdens een wandeling over de Amsterdamse grachten.

Het was een frisse, mooie middag. Met weinig vogels op het water (gevlucht vanwege het vuurwerk), een helderblauwe, wolkenloze hemel en slechts een enkeling die nog van een feestje terugkwam (een jongedame met een gouden, glitter hotpants en een zwarte, gescheurde panty om het onderkoelde lijf). Na het dagenlange geknal en gegil van rotjes en keukenmeiden, heerste er een rust in de binnenstad die kalmerend op me werkte.

Zo niet op mijn vriend, die last had van een onzeker gevoel.

Niet zo vreemd eigenlijk, want mijn lief kampt af en toe met angsten. Paniekaanvallen en dergelijke.

Het afgelopen jaar heeft hij hulp gezocht met als resultaat dat hij na een paar maanden een stuk steviger in zijn schoenen staat. Hij heeft meer cahunas, meer ballen, meer Mumm. Maar er zijn ook momenten dat oude angsten weer naar boven komen. Meestal wanneer er dingen veranderen. Wanneer het licht van de zomer plaats maakt voor de winterse duisternis bijvoorbeeld of wanneer het ene jaar afloopt en het andere begint.

En hoewel hij er minder last van had dan andere jaren was er toch die onzekerheid. Of was het een misschien een herinnering aan de onzekerheden van vroeger? Dat de feestdagen voorbij zijn en de straten leeg. Angst voor een zwart gat, de zogenaamde after december dip, en de vrees voor wat er allemaal gaat gebeuren in de komende 365 dagen. Zaken waar mijn vriend zich vroeger al weken van te voren zorgen over maakte.

Hij dacht er pas aan op 1 januari.

En dat is een goede ontwikkeling. Mijn lief heeft een positievere blik dan voorheen. Zin in het nieuwe jaar en de nieuwe avonturen die op hem en ons staan te wachten.

Onze wandeling eindigde bij de Coffee Company op het Waterlooplein, waar we, onder het genot van twee moeilijke drankjes (een decafé verkeerd en een soja chai latte), goede voornemens bedachten en plannen maakten voor 2013, te beginnen met onze verhuizing in februari. Er gaan nieuwe dingen gebeuren en of dat nou eng is of niet, wij hebben er zin in. Jullie ook?

Wij wensen jullie een gelukkig 2013 met weinig angst, veel liefde en, in de woorden van Dominee Gremdaat, veel spekjes en zo (al dan niet van de Vegetarische Slager).

Kusjes op de grachten.



2 reacties

  1. Robert van LIeshout-HendrixNo Gravatar wrote:

    Alleen een dapper iemand durft zijn angsten onder ogen te zien en hulp te vragen! Mooi mens dus, van buiten en van binnen! Ik wens jullie een schitterend mooi jaar toen, met of zonder spekjes…en de vegetarisch slager ook trouwens(rare uitdrukking)

    • Marco HohlNo Gravatar wrote:

      Dank je Robert voor de lieve wensen en voor het lezen van mijn stukjes!