Teruggeven

“Dit boek moét je echt lezen. Als je ‘m uit hebt, dan is je kijk op alles anders. Maar dan ook op alles hè! Wil je ‘m lenen? Mag wel hoor! Ik stop ‘m wel even in je tas, hahaha.”

Als er iets is wat ik graag doe, dan is het delen. En dan vooral dingen die ik interessant vind of mooi, zoals boeken en muziek. Dan wil ik dat iemand anders dat ervaart. Ook wanneer ik zie dat het mensen weinig tot niets kan interesseren. Dan blijf ik zolang aandringen, dat ze het uiteindelijk wel mee moéten nemen.

Helaas hou je op die manier weinig spullen (en soms ook vrienden) over. Daar kwam ik onlangs weer eens achter toen ik iemand voor de zoveelste keer een roman wilde uitlenen die om de een of andere reden niet meer op de boekenplank stond…

Was ik een pessimist geweest, dan had ik al lang besloten het roer stevig om te gooien en voortaan stiekem, helemaal alleen, te genieten van mijn eigen spulletjes. Maar, ik ben een rasoptimist en een warm mensen-mens en daarom pleit ik voor de invoering van een nieuwe (inter)nationale dag waar alleen hebberige, vervelende gemeneriken iets op tegen kunnen hebben: Teruggeef Dag.

Ikke.

Hoe fijn het is om spullen terug te krijgen, heb ik de laatste tijd twee keer mogen ervaren. Zo werd ik begin oktober gebeld door een collega, die me vertelde dat er een vieze, stoffige doos voor me was afgeleverd bij Omroep Brabant. Het bleek te gaan om een stapeltje strips dat ik in mijn studententijd had uitgeleend aan een klasgenote. Er zat zelfs een briefje bij. “Ik kwam deze doos tegen op zolder en ik vond het wel zo eerlijk om ze terug te geven.” Dertien jaar na dato, maar toch.

Vandaag werd ik nog een keer verrast. Ditmaal met een bericht op Facebook van een ex-vriendin van mijn broer. Die heeft sinds halverwege de jaren negentig een prachtige antieke wastafel (met zo’n loodzware marmeren plaat) van mijn overleden oma in haar bezit. Of ik ‘m terug wil? Ze had hem natuurlijk gewoon tegen winst kunnen verkopen op Marktplaats of eBay, maar nee, ze is zo lief dat ze aan me denkt en hem terug wil geven.

(Inter)nationale Teruggeef Dag. Ik ben voor. En het gaat niets eens om de spullen an sich, maar om de vreugde die het teruggegeven oproept, bij ontvanger én gever. Zo heb ik nog een Neil Gaiman-boek en twee DVD’s van Moon en een ribcolbertje, een grijze hoodie en een designerlamp van Frank in mijn bezit. Allemaal spullen waar ik lange tijd, heel veel plezier aan heb beleefd. Spullen waaraan ik nog steeds heel veel plezier beleef. Dagelijks. (Inter)nationale Teruggeef Dag. Ik ben nog steeds voor, maar ik denk dat we het wel nog even moeten hebben over de datum.

Neil Gaiman-boek.



One Comment

  1. KimNo Gravatar wrote:

    Ode aan stinkende strips :-)