Vlees

Wanneer je dit leest zit je waarschijnlijk in een restaurant te wachten op je eten met een smartphone in je hand. Je hebt zojuist een portie spareribs besteld of een bloederige biefstuk en vraagt je af waarom die jongen tegenover je eigenlijk de ‘gewokte groente surprise’ heeft besteld en om daarachter te komen heb je, deels uit interesse en deels uit onbegrip, een nogal afgezaagde en taalkundig incorrecte vraag gesteld: “Waarom ben jij eigenlijk vegetarisch?” Vervolgens werd je doorverwezen naar de website waarop je je nu bevindt.

Je wil dus weten waarom ik ‘vegetarisch’ ben. Laat ik je er eerst op attenderen dat ik een ‘vegetariër’ ben en dat het eten dat ik tot me neem ‘vegetarisch’ is. Ik (goed geklede, vriendelijke vent tegenover je) ben dus vegetariër en het eten dat ik consumeer (wortels, knollen, linzen en tofu) is vegetarisch. En om helemaal correct te zijn. Ik ben een ovo-lacto-pesco vegetariër. Dat betekent dat ik me ook voed met eieren, melkproducten en, niet schrikken, vis. Maar dan wel biologische eieren en melk en duurzaam gevangen vis.

Dat is de theorie. In de praktijk zie ik mezelf meer als iemand die ervoor kiest geen vlees te eten. Ik probeer voedsel te vermijden dat toebereid of in contact is geweest met dierlijke ingrediënten, maar dat lukt niet altijd. En dus eet ik soms producten met daarin vermalen dierenbotten en koeienbloed zoals brood uit de supermarkt, gummibeertjes en goedkope chocolade. En af en toe eet ik ook kaassoufflés die in hetzelfde vet zijn gebakken als frikadellen, berenklauwen en kipknotsen.  

Stoere leren motorjas.

Daarnaast gebruik ik ook andere dierlijke producten. Zo ben ik sinds donderdag de trotse eigenaar van een leren (tweedehands) motorjas. Niet omdat ik een motor heb, maar omdat de jas me verdomd goed staat. Toen ik hem voor het eerst aan had en wachtte op lovende commentaren, wilde een van mijn vrienden weten waarom ik als vegetariër een leren jas draag. Ik heb hem duidelijk gemaakt dat ik niet van plan was de jas op te eten.

Vanaf mijn zevende tot mijn twaalfde levensjaar liep ik op weg naar school elke dag langs een slagerij waar op woensdagochtend varkens en koeien werden afgeleverd om geslacht te worden. De dieren maakten altijd een hels kabaal. Alsof ze wisten dat hun laatste uurtje geslagen had. Wanneer ik ’s middags terugliep naar huis heerste er een doodse stilte. Op mijn twaalfde besloot ik te stoppen met het eten van vlees. Omdat ik het zielig vond en omdat ik die dieren teveel op mezelf vond lijken.

Nu, twintig jaar later, spelen die argumenten nog wel een rol, maar ze zijn niet meer doorslaggevend. Tegenwoordig eet ik geen dieren meer uit angst voor mijn eigen gezondheid en omdat ik vind dat er teveel wordt gerommeld met het dierenwelzijn. Ik wil geen kilo knaller kip eten, maar ook geen varken dat hormonen krijgt toegediend of een koe die genetisch gemanipuleerd soja te vreten krijgt. Ik leef niet om te eten maar ik eet om te leven. Ik ben geen extremist, maar ik probeer voor mezelf gewoon een weg te vinden die het beste bij me past. En die mag voor veel mensen niet helemaal logisch zijn, maar dat heb je nu eenmaal met beslissingen die je deels maakt vanuit je gevoel.

Ik hoop dat je na het lezen van dit stuk een antwoord hebt gekregen op je vraag. Ik ben geenszins uit op een discussie over dit onderwerp (want voor mij is het geen issue maar een gegeven) noch wil ik je bekeren tot het vegetarisme. Wel wil ik je verzoeken mij iets anders te vragen. Hoe mijn dag was bijvoorbeeld of naar mijn trainingschema in de sportschool. Hoe dan ook: eet smakelijk!

Leuke koe.



3 reacties

  1. NathalieNo Gravatar wrote:

    Heb altijd kei-lekkah vegetarisch met je gegeten, mis het soms zelfs :D Die risotto van Sebas was da shizzle!! Kom ik nog eens voor terug!!
    Enne die jas staat je supergoed, àuwe

  2. Name *No Gravatar wrote:

    Wow wat een lekker (be)hapklaar stukje! En for the record: je ziet eruit om op te eten (maar dat weet je zelf ook wel ;-)

    Kollega Kattekop (oude p..taart!)

  3. DerkNo Gravatar wrote:

    ok, nou weet ik het.. hoe zit het eigenlijk met je trainingschema in de sportschool? DERK