Ziek

Ik heb homofilie, maar het is behandelbaar.

Ik heb het gekregen van een heterostel nota bene, een man en een vrouw dus, die zich mijn vader en mijn moeder noemen. Schandalig, ik weet het, en tot op de dag van vandaag hebben die tolerante klootzakken zich geeneens verontschuldigd.

Door mijn aandoening word ik ook overal nagewezen, voornamelijk door mensen met heel erg lange vingers. Zo liep ik laatst met mijn vriend, die het ook heeft, hand in hand door de binnenstad van Amsterdam, toen er ineens 162 rabbijnen (én joodse leiders) voor onze neus stonden met, je raadt het vast al, 162 wijzende vingers. En naast een veroordelende blik in de ogen, hadden ze een verklaring op A3-formaat bij zich, die ze vol enthousiasme hadden ondertekend met een Bic-pen, waarop met koeienletters stond geschreven: U is ziek!!!

Vage foto van een homosueel stel.

Dat was natuurlijk even hevig schrikken. Totdat een van de 162 heren, een gezette rabbijn met een Amerikaans accent en een Nederlandse pet op, ons attendeerde op een mogelijk medicijn in de vorm van een therapie, die ons zou helpen bij het ‘onderdrukken en beheersen’ van onze gevoelens. Enig nadeel was dat we er een lichte vorm van Christelijkheid aan zouden kunnen overhouden, maar het werd wél vergoed door onze zorgverzekeraars.

Thuis ging meteen ABBA aan. Dé manier voor ons homoseksuelen om slecht nieuws te verwerken.

We probeerden het thema te bespreken, maar het lukte ons niet om onze kleren aan te houden. De ziekte had ons in haar greep. We begonnen aan elkaar te plukken en spraken elkaar fluisterend zoete, zachte woordjes toe zoals “Jij gaat naar de hel” en “Nee, jij gaat naar de hel”. En terwijl we een half uurtje later, het kunnen er ook twee zijn geweest, luid steunend en kreunend in elkaars, laten we het voor het gemak armen noemen, klaar kwamen, besloten we dat we ons niets fijners konden voorstellen dan samen ziek te zijn in bed.

Over de auteur: Marco Hohl (34) is tekstschrijver, presentator en praktiserend homosueel. Daarnaast verkeert hij sinds exact drie jaar in een vergevorderd stadium van homofilie (lees relatie) en heeft daar nog geen dag spijt van gehad. Hij woont in Amsterdam, samen met zijn zeer getalenteerde vriend Sebas en hun twee fictieve fuckbuddies Ben en Jerry.

ABBA.



6 reacties

  1. Gideon QueridoNo Gravatar wrote:

    Gelukkig heeft heel Joodse Nederland en het CIDI zich fel tegen de Amerikaanse verklaring uitgesproken. De rabbijn is van zijn taken ontheven, de orthodox-joodse gemeente in Amsterdam heeft laten weten dat iedereen – homo en hetero – welkom is: ‘Homo’s zijn net als hetero’s welkom en hebben dezelfde rechten en plichten. Iedereen moet zijn eigen invulling kunnen geven aan zijn geloof en geaardheid, daar hebben wij geen dogmatisch oordeel over.’

    Hoera, we zijn dus toch niet ziek! :)

    • Marco HohlNo Gravatar wrote:

      Gelukkig maar.

      Toen ik dinsdag die twee artikelen las, was ik helemaal flabbergasted. Ik weet dat dertig jaar geleden mensen nog dachten dat we geestesziek waren, maar dat er daadwerkelijk nog mensen zijn die dat niet alleen denken maar ook nog durven uit te spreken…daar kan ik met mijn pet niet bij.

      En dan ook nog durven te oordelen over mijn/onze relaties. We zouden veroordeeld zijn tot levenslange eenzaamheid en moeten daarnaast berouw tonen. Ga toch weg zeg. Bemoei je met je eigen zaken en met dingen waar je verstand van hebt!

      Dus :-) !

  2. Jean KoningNo Gravatar wrote:

    Briljant…

  3. Marc NelissenNo Gravatar wrote:

    Geestig! U zult natuurlijk branden in de hel, maar daar wordt het nog heel redelijk toeven, want druk met alle leuke mensen. Veel onbehandelde of – nog erger – hardnekkig doorzondigende homosuelen natuurlijk, maar ook leuke toevalligerwijs heterosuelen als ondergetekende die gruwen van een hemel vol Rabbijnen, Imams en malle gristenen. En dat dan tot in de eeuwigheid, gruwelijk vooruitzicht! Ik zie u dus in ieder geval in onze hel, maar wellicht toch nog eerder hier in het ondermaanse want u lijkt mij een leuk mensch. Al spreekt u me eigenlijk niet aardig genoeg over uw ouders-die-er-ook-niets-aan-kunnen-doen, maar dat terzijde. Het ga u goed en hartelijke groeten.

    • Marco HohlNo Gravatar wrote:

      Wat een fijne reactie :-) en wat een prettig vooruitzicht na onze dood. Voegt u mij gerust toe op Facebook dan kunt u op de hoogte blijven van mijn beslommeringen en ik wellicht van de uwe. Hoe dan ook ik zal volgende week naar mijn ouders gaan en me verontschuldigen want ze-kunnen-er-inderdaad-weinig-aan-doen. Gegroet en een fabelachtig mooi weekend en hopelijk tot spreeks! :-)

  4. mike 'de' molenmanNo Gravatar wrote:

    Geestig je schrijfsel, een kwalificatie die die baardmannen niet verdienen, wellicht zijn ze nog niet verlicht, wel ‘einleuchtend’ deze conclusie, hoe dan ook, ik volg het vanaf de zijlijn (apart woord) en kom zeker ook naar het feest in de nalevenskelder, waar de verwarming altijd aan staat en het nooit regent, ja vonken misschien. Enne, wedden dat een groot deel van die baardmannen er ook is op dat feest, achter gesloten deuren dansen ze ook op abba, they can dance … boefjes! Biss bald!